Manowce rusofobii…

.

.
Wściekła, chorobliwa, patologiczna wręcz rusofobia nie jest tylko przypadłością elit zarządzających Polską. Nie napisałem polskich elit, gdyż wątpię, że są faktycznie polskie, i nie napisałem rządzących Polską, gdyż one tylko z ramienia mocodawców Polską zarządzają. Niechęć do Rosji, przechodząca u niektórych w nienawiść do niej, jest wprawdzie wśród Polaków dosyć powszechna, ale przecież nie wszechobecna. Jest wielu Polaków, którym rusofobia jest kompletnie obca, którzy chcieliby Polski zaprzyjaźnionej z Rosją.
.
Wściekła rusofobia jest niezwykle szkodliwa. Najlepiej i w błyskawicznym czasie przekonali się o tym Finowie. Jeszcze do niedawna Finlandia uchodziła za kraj najszczęśliwszych ludzi na świecie. Gospodarka dzięki tanim surowcom i wymianie handlowej z Rosją kwitła, opieka socjalna była jedną z najlepszych na świecie. I nagle coś stało się z elitami Finlandii dziwnego. Czyżby potajemnie latali wcześniej na wyspę Epsteina i ktoś miał na nich haki? Jak by nie było, nagle postanowili wstąpić do NATO, wstąpili też na ścieżkę wojenną wojny gospodarczej z Rosją. Sami odcięli się od tanich rosyjskich paliw i od chłonnego rosyjskiego rynku – i jak za działaniem magicznej pałeczki na Finlandię zwalił się ogromny kryzys gospodarczo-społeczny: rekordowa drożyzna paliwowa, rekordowa fala upadłości firm, bezrobocie zbliżające się do 10 %, wśród młodych dwukrotnie wyższe, ogromna dziura budżetowa, ogromny wzrost długu publicznego (90% PKB), drastyczne cięcia socjalu i drastyczny wzrost podatków – oto, co dało Finlandii wejście do NATO i wojna handlowo-gospodarcza z Rosją.
.
Rusofobia padającego imperium zza Atlantyku też jest zrozumiała- to główny rywal w broni atomowej, a poza tym zazdrośnie chroni swe skarby naturalne Syberii i nie chce ich za bezcen oddać oligarchom znad Missisipi. Francuzi nadal zioną nienawiścią i żądzą zemsty za klęskę Korsykanina, który chciał całą Europę a ostała mu się mała wysepka – i to nie własna, a jako dożywotnie więzienie. Anglicy nienawidzą Rosji od dawna. Gdy Anglia była królową mórz, Anglicy chcieli panować i na Morzu Czarnym, w czym przeszkadzała rosyjska flota w Sewastopolu. A ponadto i oni żądni byli bogactw Syberii, choć wtedy, w XVIII i XIX wieku bardziej byli chciwi na drewno, wówczas nadal ważny surowiec (a swoje lasy wycięli prawie doszczętnie), oraz na drogocenne futerka, którymi słynęła Syberia. Futra z soboli tajgowych były najdroższe na świecie. Zaraz za nimi szły futerka gronostajów, na zachodzie symbol monarszy. Płaszcz królewski, podbity gronostajami (setkami gronostajowych futerek) był przez wieki, ze względu na cenę futerek gronostajowych, symbolem władzy, potęgi i bogactwa.
.

.
Obecnie elity angielskie, z Rotszyldami na czele, takoż żądni są wszystkich skarbów Syberii, nie tylko drewna i futer; chcą rosyjskiej ropy, gazu, złota, diamentów, uranu i co tam jeszcze jest na Syberii pod ziemią do wydobycia i wykopania.
.

Tak więc polska rusofobia nie jest czymś nadzwyczajnym. Jedynie chyba tylko ukraińscy neobanderowcy oraz trzy pribałtyki (Litwa, Łotwa i Estonia) nienawidzą Rosji jeszcze gorliwiej. U Polaków musi jednak tak silna rusofobia dziwić, gdyż ze strony zachodniego sąsiada Polska była częściej i znacznie bardziej zagrożona, niż ze strony Rosji. A mimo to obecnie Niemcy to oficjalnie nasz sojusznik, tak w brukselskiej unii, jak i w bandyckim, imperialistycznym NATO, Rosja zaś wykreowana została na naszego śmiertelnego wroga nr 1. Czy słusznie?

.

.
Już od czasów pierwszych Piastów trwały wojny z cesarzem i margrabiami na zachodzie i z Rurykowiczami  na wschodzie. Na Zachodzie bywało różnie. Chrobry wprawdzie zdobył Milsko, Miśnię i Łużyce, ale utracone zostały one niecałe 30 lat później. Ale i cesarstwo za Chrobrego najeżdżało  jego włości, a obrona Niemczy w roku 1017 przeszła do polskich legend. Obrona Głogowa prawie wiek później (1109) także. Na wschodzie natomiast częściej górowali „nasi”. Chrobry zdobył, splądrował i złupił Kijów, Rurykowicze czegoś podobnego z Krakowem nie zdziałali. A Szczodry osadzał na kijowskim stolcu, kogo chciał, i też złupił wymuszoną daniną Kijów. Kijów nie decydował o tronie w Krakowie. Później, w okresie rozbicia dzielnicowego na Rusi i u Piastów wojny graniczne ucichły. Książątka i kniaziki dzielnicowi bili się między sobą. A na zachodzie powoli w drangu nach Ost Niemcy przesuwali kroczek po kroczku granicę. Robili to kupując sobie powoli i po kolei śląskich i pomorskich kniazików oraz wielkopolskich możnowładców, wiążąc ich ze sobą. Nie dziwi więc, że jednoczone przez Łokietka państwo piastowskie, polskie, nie dotykało już Odry, będącej wówczas rzeką wewnątrz-niemiecką. Zostało od niej przez Niemca odepchnięte.
.

.
Jego syn, ten od Esterki, żydowskiej kochanki, która według Długosza wyłudzała od niego przywileje dla pobratymców, na modłę niemiecką, zapoczątkował polski drang na Wschód, podbijając Ruś Halicko-Włodzimierską, i to w czasie, gdy Moskwa podobnie jak Łokietek, wystartowała z programem jednoczenia ziem ruskich. Polacy pierwsi dokonali zaboru sporych ziem ruskich i zaczęli je powoli polszczyć. Przez długi czas Korona w ogóle nie graniczyła z Księstwem Moskiewskim, późniejszą Rosją. Odgradzała nas od Rosji Litwa. A zagrożenie niemieckie od czasu sprowadzenia krzyżaków przez Konrada Mazowieckiego pojawiło się ponownie i trwało trzy wieki. Ostatecznie krzyżaków pokonała…reformacja. Zakon uległ sekularyzacji a ostatni mistrz złożył hołd lenny Zygmuntowi Staremu (1525). Ale 130 lat później, wykorzystując szwedzki potop, Prusaki zerwali się z lennego łańcucha. A jeszcze 100 lat później naciskali Rosję na zgodę na rozbiory upadającej Rzeczpospolitej Obojga Narodów (RON). Wcześniej, w okresie największej, pozornej świetności RON, wojska koronne wykorzystując kryzys Rosji nazwany „wielką smutą”, dwa lata okupowały Moskwę i Kreml (1610-1612), a syn szwedzkiego przybłędy, Zygmunta Wazy, o mało nie został carem. Warunkiem było jego przejście na prawosławie, na co jego tatuś, gorliwy katolik, chcący Rosję „nawrócić”, nie wyraził zgody. Ale akurat wtedy wielka smuta dobiegła końca, rosyjski niedźwiedź obudził się z letargu i przegnał wojska koronne ze stolicy. Wprawdzie Rosja utraciła wtedy na rzecz Rz’plitej ziemię Smoleńską (1618), ale wiek później podczas Sejmu Niemego (1717) narzuciła blaskomiotnej Rz’plitej praktycznie swój protektorat.
.
Podczas rozbiorów Rosja nie przywłaszczyła sobie ani pędzi etnicznych ziem polskich (piastowskich), dokończyła za to jednoczenie ziem ruskich pod swoim berłem. Polskie ziemie etniczne rozdrapali pomiędzy siebie Prusacy i Austriacy. 20 lat po trzecim rozbiorze z części ziem zaborów pruskiego i austriackiego Rosja przeforsowała na Kongresie Wiedeńskim utworzenie Królestwa Polskiego pod swym patronatem. Istniało ono całe stulecie.
.
Podczas I wojny światowej oferta Rosji pod adresem Polaków była korzystniejsza, niż oferta niemiecka (obie strony próbowały przeciągnąć Polaków na swoją stronę). Rosja obiecywała odtworzenie z ziem trzech zaborów Polski, połączonej unią z Rosją. Niemcy planowały aneksję części obszarów polskich będących pod kontrolą Rosji, a resztę włączyć zamierzali w projekt Mitteleuropa – szereg kadłubowych „państw” pod ścisłą polityczną, gospodarczą i militarną kontrolą niemiecką.
.
Podczas II wojny światowej plany Niemiec wobec Polski były jednoznaczne – musi na zawsze zniknąć. Polaków w większości należy wymordować, resztę przerobić na niewolników Rasy Panów. Spod koszmarnej okupacji niemieckiej wyzwoliła Polaków Armia Czerwona. Rosja nigdy nie zamierzała na zawsze wymazać Polskę z mapy Europy, ani nigdy nie chciała unicestwić narodu polskiego, Polaków. A mimo to dzisiaj, Niemcy, które kilkadziesiąt lat temu chciały Polaków unicestwić, są niby naszym sojusznikiem, a Rosja, która tego nie chciała, i która od Polski i Polaków też ucierpiała, okrzyczana jest naszym śmiertelnym wrogiem, przynajmniej w narracji rządców w Warszawie i polskojęzycznych łże-mediów.
.
Owszem, Rosji miliony zwykłych Polaków nie lubi. Dlaczego? Na lekcjach historii dowiadujemy się, że kiedyś, na początku XVII wieku, Rz’plita Obojga Narodów nazywana potocznie Polską, była wielka:
.

.
Pod mapą jest merytoryczny błąd. Granice z roku 1619 nie są granicami I RP, a granicami Rzeczpospolitej Obojga Narodów; polskie ziemie etniczne stanowiły jakieś 20 % tego państwa, a polska ludność ok. 40 %. Niemniej potocznie państwo to nazywane jest Polską. Było wielkie, silniejsze od Rosji. A dzisiaj Rosja jest potęgą, przez wielu zaliczana do trójki światowych mocarstw, obok Chin i usraela. Polska zaś jest podrzędnym barakiem brukselskiej unii i podrzędnym wasalem NATO. Z czystej zazdrości więc miliony Polaków Rosji nie lubi. U wielu katolików dochodzi jeszcze niechęć do prawosławia, dominującego w Rosji zdecydowanie nad katolicyzmem.
.
Jest jeszcze jeden, groteskowo zabawny przejaw rusofobii. Mam na myśli mistyfikację nazwaną objawieniami w Fatimie i drugą tajemnicą fatimską, dotyczącą Rosji. Rzekomo objawiająca się trojgu dzieciom (10, 9 i 7 lat) nie chodzącym do szkół, analfabetom, Miriam-Maryja, biblijna matka Jezusa, apelowała o nawrócenie Rosji i poświęcenie Rosji jej niepokalanemu sercu. Inaczej będzie z Rosji wychodziło zagrożenie wojnami dla całej ludzkości: „Jeśli moje prośby zostaną wysłuchane, Rosja nawróci się i zapanuje pokój. Jeśli nie, rozszerzy swoje błędy po świecie (…) Na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje. Papież poświęci mi Rosję, która się nawróci, i przez pewien czas boży pokój będzie darowany światu”.
.

Było to 13 lipca 1917. Trwała I wojna światowa, ale nie Rosja ją rozpętała. Niemcy wypowiedziały jej wojnę. A w roku 1917 armie rosyjskie były w totalnej rozsypce. Carat już upadł, ale bolszewików u władzy jeszcze nie było. W Rosji dominowało wówczas prawosławie, które, jak katolicyzm, uprawiało kult maryjny. Prawosławni do dzisiaj nazywają Rosję Domem Bogarodzicy, a Maryję uważają za główną opiekunkę i orędowniczkę państwa. Ikony „Matki Bożej” Włodzimierskiej, Kazańskiej, Iwerskiej czy Tichwińskiej są taką samą świętością w Rosji, jak w Polsce obrazy Maryi w Częstochowie czy Licheniu. Tu jedna z rosyjskich, świętych, słynących cudami, maryjnych ikon:

.

.

.

A mimo to „Matka boska fatimska”, jakoś o tym nie wiedziała i domagała się nawrócenia Rosji!!! I poświęcenia Rosji jej niepokalanemu sercu. Nie protestanci, odrzucający kult maryjny, nie żydzi, muzułmanie, hinduiści, buddyści i kto tam jeszcze w nią nie wierzy, mieli być nawracanii – a Rosjanie!

A już tak na marginesie – nadal na całym świecie trwał wtedy, w roku 1917, wyzysk kolonialny, na zachodzie panował już chciwy złodziejski kapitalizm, ale Maryję fatimską bolała Rosja!

.

Czyż nie jest to paranoja i niewyobrażalna katolicka obsesja na punkcie Rosji? 

.

Wracam do sprawy polskiej rusofobii. Czy Rosja chce, planuje, jak to twierdzą różne gadające łby, napaść na Polskę? Co by jej atak na Polskę dał? Ziem ma Rosja dość (55 razy więcej niż Polska). Skarbów naturalnych też ma dość. Z ludnością już jest gorzej, ale po co jej kraik pełen rusofobów. Musiałaby ponadto ratować upadającą polską gospodarkę, szpitale, spłacać gigantyczny dług państwowy oraz utrzymywać bezrobotnych, rencistów i emerytów. Same kłopoty i same straty. Tylko idiocie można wmówić, że Rosja ma wobec Polski agresywne zamiary i chce na Polskę napaść. Wymyśliły te brednie wasalskie wobec zachodu elity, by trzymać Polaków  w strachu i by łupić ich daninami na „wojnę z Rosją”. 

.

W starożytności przez kilka wieków okres świetności przeżywało miasto Petra, położone na pustyni, obecnie na terenach Jordanii.

.

.

Do upadku Petry przyczyniły się przede wszystkim silne trzęsienia ziemi ( lata 110, 303, 363, 505 i 551). Petra nie miała żadnych bogactw naturalnych, a mimo to przeżywała długi okres świetności. Leżała wszak na ważnych w starożytności szlakach handlowych z Indii do Egiptu i z Arabii do Syrii. Zaopatrywała karawany w wodę i pobierała różne opłaty, dzisiaj byśmy rzekli – za tranzyt. Położenie Polski  między Rosją a Niemcami może być przekleństwem, ale może być i błogosławieństwem. Gdyby Polska, leżąca w sercu Europy, na granicy Wschodu i Zachodu, stała się taką Petrą – pośrednikiem między Rosją (Chinami też) a zachodem, mogłaby z tego czerpać naprawdę duże korzyści. Jeśli z Niemcami, którzy chcieli Polaków unicestwić, jakoś ułożyliśmy stosunki, tym bardziej ułożyć je możemy z Rosją, która nigdy nie chciała nas wygubić. Zresztą, ze względu na wspólne korzenie słowiańskie, bliżej powinno nam być duchowo, kulturowo i mentalnie do Rosji niż do Niemiec. Wystarczy tylko otrząsnąć się z wpajanej nam rusofobii i wpędzić tych, którzy nam ją wpajają – i wszystko dobrze by się się ułożyło.

.

Z rusofobii można się wyleczyć. Wiem, o czym mówię. Sam byłem – i to długo – fanatycznym rusofobem. A dzisiaj marzę o sojuszu i braterstwie z Rosją. Dokąd będziemy przeciwko niej, dotąd grozi nam katastrofa i wręcz zagłada. Tylko w sojuszu z nią możemy myśleć o lepszej przyszłości.

.

opolczyk

.

.

Mowa nienawiści?…

.

Ksiądz Stanisław Zbojnowicz zamordowany w Jarosławiu

.
Jak wiemy, na wniosek ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego  Waldemara Żurka, około setka prokuratorów zajmować ma się wyłącznie ściganiem winnych zbrodni „mowy nienawiści”. Minister ogłosił to podczas obchodów dnia niepodległości  Ukrainy, co jednoznacznie wskazuje na to, że „mowa nienawiści” wobec Ukraińców ma być dla owych prokuratorów priorytetem. Czyli na przykład przypominanie rzezi wołyńskiej i upominanie się o zaprzestanie kultu zbrodniarzy UPA przez kijowską juntę także może zostać uznane jako „mowa nienawiści”. Wszak – jak orzekła kiedyś inna gadająca głowa (gadający łeb) – jesteśmy sługami Ukrainy.
.
Antypolskie ekscesy „uchodźców” z Ukrainy, wyzwiska, pobicia, także ze skutkiem śmiertelnym (Bytów – Polak pobity przez trzech Ukraińców zmarł), ataki Ukraińców na Polaków, w tym i ataki ukraińskich nożowników na Polaków (Wrocław – 18-letni Ukrainiec zaatakował nożem 30-letnią Polkę), na ogół są mocno wyciszane przez łże media. Krótka informacja o fakcie, a potem cisza. Niekiedy ukrywana jest przynależność narodowa sprawców. Tym razem o sprawie ukraińskiego nożownika-mordercy z Jarosławia zrobiło się głośno. Wszystkie media informują o ukraińskim nożowniku, który zranił pięć osób, w tych trzech księży. Jeden z nich zmarł.

.

Ukraiński nożownik-morderca

.

Jak na razie – choć nie jestem fanem TVN – tylko ten kanał w nagłówku napisał ostro o sprawie: Szokująca zbrodnia w Jarosławiu. Relacje świadków ataku w Klasztorze Sióstr Benedyktynek.

Tak – to była szokująca zbrodnia. W klasztorze Benedyktynek od początku SOW znajdował się ośrodek pomocy dla ukraińskich uchodźców. Być może ukraiński nożownik Ihor też krótko w roku 2022 tam przebywał. Wiedział wszak, że siostry zakonne parzą tam dobrą kawę. Jechał z Niemiec, gdzie od kilku lat przebywał. Na polsko-ukraińskiej granicy straż graniczna zatrzymała jego samochód z powodu braku ubezpieczenia i odtransportowała auto do Jarosławia. Nożownik też tam pojechał, pewnie by auto odzyskać. Nie wiadomo, po co poszedł do klasztoru, ale właśnie tam, w klasztorze „przepalił  się mu bezpiecznik” i dokonał nożowej rozprawy z Polaczkami.

Jak doszło do tej szokującej zbrodni? Myślę, że było tak: Ukrainiec był „na bieżąco” z tym, co dzieje się na Ukrainie (a raczej UPAinie), ale i w Polsce. Wiedział, że jakiś gadający łeb orzekł kiedyś, iż Polacy są sługami Ukrainy. Wiedział, że kibol ob. Nawrocki zapewnił pomoc wszelaką kijowskiej juncie, by ta mogła mordować Sowietów (w domyśle Rosjan). Wiedział, że całe to polityczne barachło, Tuski, Sikorskie, Nawrockie, Kowale i cała reszta tego ukrofilskiego gnoju głosi, iż do końca świata i dzień dłużej Polska będzie wspierać bohaterską Ukrainę w jej wojnie z Rosją – która jest także wojną o Polski wolność – i naturalnie o „zachodnie wartości”. I że Polska szykuje się do wojny – jest zwarta, gotowa i nieugięta, nie odda Ruskim nie tylko Ukrainy, ale nawet guzika. No i jedzie taki jurny mołojec, pokrzepiony wieściami, przez kraj sług Ukrainy i nagle na granicy z jego ojczyzną polscy słudzy Ukrainy kasują mu auto za głupi brak ubezpieczenia. Kto widział taką bezczelność! Słudzy Ukrainy jemu, przedstawicielowi ukraińskiej Rasy Panów kasują auto. Ale że byli uzbrojeni, jak to straż graniczna, stłumił w sobie wybuch wściekłości i nienawiści wobec tych sług. Nie opanował jednak tego wybuchu w klasztorze i pokazał Polaczkom, kto tu rządzi. Choć ponownie na widok mundurowych spotulniał i dał się aresztować. Myślę, że będzie próbował świrować, by nie dostać dożywocia. I może się załapie na jakąś „wymianę” lub cichą „amnestię” – pod warunkiem, że na „ochotnika” pójdzie na front. Tam takich dzielnych mołojców akurat brakuje.

Wypowiedział się też już kijowski ćpun w tej sprawie: „Wstrząsająca zbrodnia w opactwie sióstr benedyktynek w Jarosławiu, popełniona przez obywatela Ukrainy. Jesteśmy wstrząśnięci tym złem. (…) Sprawca tej zbrodni musi ponieść pełną odpowiedzialność zgodnie z prawem. Liczymy na szybkie i dokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności».

Dziwne – rzeź wołyńską uważa on za walkę narodowo-wyzwoleńczą, a w sumie mało znaczący – w porównaniu z rzezią wołyńską – incydent w Jarosławiu nazwał „wstrząsającą zbrodnią”. No cóż – ćpun ma świadomość, że społeczny status katolickiego księdza w Polsce nadal jest wysoki. Ksiądz to nie byle przechodzień, szary Polaczek, o którym media będą milczeć. A tu był atak na trzech księży – na dodatek w kościele. No i ćpun obawia się, że ten incydent wywoła ogromne wzburzenie i zmieni nastawienie szerokiej opinii publicznej wobec kijowskiej junty, czemu nawet setka prokuratorów nie będzie w stanie się przeciwstawić, a warszawskie elity zostaną zmuszone do twardszego kursu wobec Kijowa. I stąd udaje ćpun „wstrząśniętego” tą zbrodnią.

Czy nastawienie elit warszawskich wobec junty kijowskiej zmieni się – wątpię. Służby zorganizują kolejną prowokację (kolejne drony, kolejny kawałek uciętej szyny, czy coś w tym stylu) i nadal warszawscy będą wspierać „bratnią” UPAinę i kijowską juntę – wszak walczy ze złymi Ruskimi. A gdy pamięć o Jarosławiu zatrze się pod naporem innych wydarzeń, setka prokuratorów nadal będzie ścigać Polaków za „mowę nienawiści” wobec Ukrów.

W Polsce nadal są siły propagujące kult zabitego przez SB, wykreowanego na ikonę Solidarności, jej męczennika, księdza Jerzego Popiełuszkę. Podaję dwa tytuły z ostatnich miesięcy:

– (25.04.2026) Wynik sekcji zwłok wskazuje, że ks. Jerzy Popiełuszko zmarł wskutek uduszenia 19 października 1984 r.

– (23.09.2026) Prokurator Góra ws. dotyczącej zabójstwa ks. Popiełuszki: „Postępowanie jest na etapie końcowym”.

Potępiałem i nadal potępiam zabójstwo ks. Popiełuszki, choć gdyby aktywnie nie wspierał antypaństwowej opozycji, włos by mu z głowy nie spadł. Niemniej zabity został 42 lata temu, ale nadal jest kreowany na ofiarę zbrodniczego komunistycznego reżimu i zbrodniczej komunistycznej SB.

Ciekawi mnie, czy zadźgany przez ukraińskiego nożownika ksiądz Stanisław Zbojnowicz stanie się symbolem Polaków mordowanych przez zbrodniczych Ukraińców w „podzięce” za polską pomoc kijowskiej juncie?

Ciekawi mnie też, czy któryś z setki prokuratorów naszczutych na Polaków przez ministra Żurka zakwalifikuje mój wpis jako „mowę nienawiści” wobec Ukraińców?

opolczyk

.

.

Równonoc jesienna – Plony – pogańskie, prastare święto, także u Słowian…

.

.

We wszystkich kulturach pogańskich, przedchrześcijańskich, zwłaszcza tych w umiarkowanej strefie klimatycznej, cechującej się czterema odmiennymi porami roku, jesienna równonoc była ważnym świętem – Świętem Plonów. Nawet wspólnoty żyjące w gęstych puszczach, dla których łowiectwo i zbieractwo miało większe znaczenie, niż uprawa pól na leśnych polanach, je świętowały. Plemiona i wspólnoty „polne” wytworzyły wiele różnorakich obrzędów towarzyszących obrzędom Plonów. Informacje o nich są dostępne w sieci.

DOŻYNKI – słowiańskie Święto Plonów

Dożynki w czasie i przestrzeni

https://dziennikbaltycki.pl/bogini-mokosz-od-slowianskich-dozynek-do-wspolczesnego-swieta-plonow/ar/c1p2-27963145

Dziennik nadbałtycki wspomina o Mokoszy, słowiańskiej bogini, będącej uosobieniem Matki Ziemi. Bo to ona, Matka Ziemia, jest naszą żywicielką. Otrzymujemy od niej nie tylko pożywienie, ale i każdy atom naszego ciała. Chrześcijaństwo wyparło jej kult, podstawiając w jej miejsce żydowską „matkę boską”, ale to nie galilejska żydówka Miriam/Maryja jest naszą żywicielką, ale wciąż i bez przerwy Mokosz – Matka Ziemia.

Słowiańskie Dożynki

Dużo goryczy przebija w ostatnim akapicie powyższego tekstu. Pisze Autorka:

Świętowanie Dożynek staje się powoli marginalne. Mieszkańcy miast nie widzą, że zboże dojrzewa, że nadchodzi czas żniw. Nawet ludzie żyjący na wsi coraz rzadziej uprawiają pola, zostawiając tę pracę tym, którzy parają się rolnictwem na szeroką skalę, a takich ludzi jest już niewielu. Kogóż więc obchodzą Dożynki? Kiedy wzięliście do ręki kłos zboża, roztarliście go, by zobaczyć i dotknąć ziarna?

Niestety, człowiek cywilizowany, współczesny, zwłaszcza mieszkaniec miasta, faktycznie często nie wie, skąd naprawdę bierze się chleb. Z piekarni lub supermarketu – myśli. A i tradycyjna wieś przechodzi do historii. Produkcja żywności stała się masowym przemysłem, w którym idzie o zysk. Kultura, zwyczaje – komu to dzisiaj jeszcze jest potrzebne?

A wszak Święto Plonów to ważny element naszej prastarej kultury i wręcz tożsamości. Tożsamości słowiańskiej, pogańskiej. Wszak polskość to słowiańskość. Owszem, nadal istnieją mroczne, podstępne siły, które nam wmawiają, że polskość to przywleczony znad Jordanu katolicyzm. Ale gdyby odrzucić z katolicyzmu wszystko, co przywłaszczył sobie z kultury, zwyczajów, obrzędów i świąt słowiańskich, pogańskich, niewiele by z tego katolicyzmu zostało: przymusowe posty, umartwianie się, drogi krzyżowe i błaganie nadjordańskich idoli o miłosierdzie i zbawienie.

Pamięć o tym prastarym święcie jest ważna dla naszej kultury i tożsamości. I stąd napisałem o nim, com napisał…

.opolczyk

.

. 

Cuda nad urnami, a raczej z głosowaniem korespondencyjnym w Saksonii Anhalt…

.

.
Oto co znalazłem przy pomocy AI w sprawie wyborów do Landtagu w Saksonii Anhalt:
.

.

W Saksonii Anhalt wyniki uzyskane przy urnach były takie: AFD –  51,2 %, CDU – 14,5% .

.

Głosy oddane korespondencyjnie, listownie, wypadły tak – uwaga: obie partie dostały po tyle samo głosów:  24,3 %.

Procentowy udział głosów oddanych listownie wyniósł  27,4%.

Tak więc to głosy oddane listownie –  równo (co za przypadek!!!) po  24,3 % na AFD i CDU sprawiły, że AFD nie uzyskała absolutnej  większości  i zakończyła wybory wynikiem 43,8 %, a CDU  17,2 %.

Czy jest możliwy aż taki rozdźwięk między głosowaniem osobistym, przy urnach, a głosowaniem korespondencyjnym? A tym bardziej, że w tym drugim przypadku obie rywalizujące partie uzyskały dokładnie tyle samo głosów – po 24,3 %? Czy nie są to cuda nad urnami?

Na miejscu AFD domagałbym się śledztwa i komisji parlamentarnej w sprawie głosowania korenspondencyjnego.

Natomiast w wyborach w Berlinie i Meklemburgii komisje wyborcze nie podały oddzielnie głosowania listownego i przy urnach. Pewnie dlatego, by ukryć manipulacje.

Jestem pewien, że miały miejsce i że z tego powodu m.in. Sojusz Sahry Wagenknecht (BSW) tylko minimalnie nie osiągnął progów wyborczych, a wyniki partii agenturalnych (CDU, SPD i Zielonych) zawyżono.

Ileż to wrzasku było z powodu ostatnich wyborów w Rosji, rzekomo zmanipulowanych przez tego wstrętnego Putina-Hitlera. Wiadomo – tam każde wybory są manipulowane, a wyniki fałszowane. W Chinach też! Ale tu, na zachodzie, ostoi wolności i demokracji, praw człowieka, praworządności i sprawiedliwości – tu wszystko jest cacy cacy, na najwyższym światowym, demokratycznym poziomie.  Podejrzenia, że były manipulacje wyborcze to robota ruskich onuc i wrogów wolności i demokracji.

.

Ale ja, jako ruska onuca twierdzę – elity finansowe, mające na usługach marionetki polityczne i łże-media oszukują nas, ile wlezie, na każdym kroku i we wszystkim, także z wyborczymi urnami i  głosami. Bo kto to widział, by rządzili nie ci, co mają rządzić…

.

opolczyk

.

.

Polska w kleszczach neobanderyzmu i w strefie zgniotu w obliczu wyborów w Rosji i w Niemczech…

.

.

W Warszawie neobanderowcy z Azowa otworzyli „Korpus Weteranów”. Jest to widoczny i rzeczowy dowód na to, że Polską, a raczej Ukropolinem, rządzą gorliwi słudzy, sługusy kijowskiej junty. Zgoda warszawskich elit na otwarcie przez piewców zbrodniczej UPA ich placówki w stolicy Polski jest ich kapitulacją przed neobanderowską swołoczą. Należy się spodziewać jeszcze gorliwszego ścigania Polaków krytykujących kult banderyzmu, uprawiany przez juntę kijowską, pod pretekstem walki z mową nienawiści. Jest ona – owa „mowa nienawiści” dozwolona, a nawet pożądana jedynie wobec Rosji.

Nagonka na Rosję, straszenie nią i jej domniemanymi planami ataku na państwa NATO nie tylko nie cichnie, ale przekroczyła już rozmiary psychozy.

.

Tymczasem w Rosji odbyły się wybory do Dumy. Towarzyszyły im najsilniejsze ataki dronowe na Moskwę w historii trwającej na UPAinie wojny. Władze Rosji  już zapowiedziały odwetowe zwielokrotnione ataki na obiekty wojskowe w Kijowie. Były też zmasowane ataki hakerskie na rosyjski system komputerowy i informacyjny. Junta ćpuna za wszelką cenę chciała zakłócić przebieg wyborów w Rosji, co się jej jednak nie udało. Partia prezydencka, Jedna Rosja, wbrew marzeniom wściekłych rusofobów zdobyła większe poparcie (ok. 57,8%) niż pięć lat temu (49,82%). Wzrosła także frekwencja wyborcza, w Rosji zadziwiająco niska od dawna, na ogół w okolicach 50%. W roku 2021 frekwencja wyniosła 51,72%, obecnie 56,66%.

.

Jak widać, marzenia rusofobów o tym, że partia prezydenta Putina, Jedna Rosji, jak i sam prezydent, z powodu trwającej już 4,5 roku wojny na UPAinie, mocno stracą na popularności, nie ziściły się. Nie będzie kolorowej rewolucji, „majdanu” na Placu Czerwonym, a „car” na Kremlu trzyma się mocno.

.

Niniejszym składam Rosjanom gratulację za mądrość wyborczą i popieranie ich prezydenta.

.

.

Tymczasem ćpun kijowski zwołał inauguracyjny „szczyt karpacki” na Ukrainie, ale nie w Kijowie, do którego mało już kto odważa się jeździć, a w małej wiosce Huta na zachodniej Ukrainie w obrębie Karpat. W szczycie brali udział przedstawiciele Ukrainy, Polski, Słowacji, Czech, Rumunii, Węgier, Austrii i Serbii (nie wiem, kogo brakuje na fotce):

.

.

Kijowski ćpun szuka dalej frajerów na finansowanie swojej junty. Była tam mowa o inwestycjach rzędu 40 miliardów, mających wzmocnić współpracę państw leżących w obrębie Karpat. Ciekawe, kto będzie chciał otwierać nowe inwestycje na ostrzeliwanej non stop UPAinie? Tusk, sługa usłużny kijowskiej junty, był naturalnie obecny. Wyłgał się natomiast z udziału premier Słowacji Robert Fico, choć jeszcze dzień przed „szczytem” zapowiedział swój udział. Wysłał w zastępstwie zastępcę szefa MSZ. A tak w ogóle, to Robert Fico zasługuje na miano męża stanu. Polecam jego wystąpienie podczas otwarcia roku akademickiego:

.

https://www.youtube.com/watch?v=2t2rWPwd5Ic

.

Tu przyznam się, że gdy słuchałem tego krótkiego  wystąpienia Roberta Fico, odczuwałem jako Polak upokarzający wstyd. Słowacja jest od Polski ponad 6 razy mniejsza, ma 7 razy mniej ludności, a jednak znalazł się tam tak rozgarnięty, poważny i odpowiedzialny polityk, jak on. Na dodatek został premierem, co świadczy o tym, że na Słowacji procentowo ludzi rozgarniętych, głosujących na niego i jego partię jest tylu, że wygrał on wybory i jest szefem rządu. A u nas co? Tuski, Morawieckie, Dudy, Nawrockie, Trzaskowskie, Czarzaste, Hołownie i reszta tego ukro-polińskiego barachła. Ani jeden nie dorasta Robertowi Fico nawet do pięt. Ale na to ukropolińskie barachło głosuje większość Polaków, by nie rzec – polactwa, poliniaków…
.
Jak słabiutko w porównaniu do Słowacji wygląda Polska…

.

Na naszej zachodniej granicy miało natomiast miejsce polityczne, wyborcze trzęsienie ziemi. Wybory do senatu w Berlinie (Berlin ma status kraju związkowego) wygrała partia Die Linke, uzyskując 25,7 %. Poprzednio miała 13,5 %, czyli poprawiła się prawie dwukrotnie. Nazywana jest przez wielu pogardliwie partią postkomunistyczną, posthoneckerowską. Długo była przez polityczny i medialny establishment traktowana tak, jak obecnie AFD. Była nawet nielegalnie szpiclowana przez bezpiekę Verfassungsschutz, choć od czasów picdemii dołączyła do politycznego kartelu CDU-CSU-SPD-FDP-Zieloni. Chyba tylko jeszcze w sprawie Izraela i Strefy Gazy odstaje od reszty kartelu. Zwycięstwo zawdzięcza zapowiedzi wywłaszczenia karteli mieszkaniowych, podbijających horrendalnie ceny mieszkań w Berlinie. Centralna Rada Żydów w Niemczech apeluje do SPD i Zielonych o nie wchodzenie z „antysemicką” Die Linke w koalicję rządową w Berlinie. CDU sama, z góry, podobnie jak wobec AFD, odrzuca możliwość koalicji z Die Linke. I tak, choć Die Linke wygrała, chyba będzie w Berlinie koalicja CDU-SPD-Zieloni, choć wszystkie one utraciły poparcie: CDU – 9,4%, SPD – 6,3 %, Zieloni -4,1 %. Niemniej ta prowojenna szajka podżegaczy do wojny z Rosją nadal nie chce przyznać się do wyborczej porażki. Największą klęskę poniosła SPD. Wcześniej, za wyjątkiem ostatniej kadencji, gdy była młodszym partnerem CDU, przez dziesięciolecia była partią rządzącą w Berlinie, wygrywając jedne wybory za drugimi. Berlin był nazywany „czerwonym”, nie tylko ze względu na kolor ratusza:

.

.

Ale i za sprawą „czerwonej” SPD, bez przerwy w nim rządzącą, choć obecnie nie jest już partią z czerwonym sztandarem:

.

.

Obecnie ma standar  brunatno-tęczowy. SPD zajęła dopiero piąte miejsce, co jest dla niej polityczną katastrofą. Sojusz Sahry Wagenknecht (BSW) nie załapał się niestety do Senatu w Berlinie, zdobywając 4,7 %. Ale jak na pierwszy start w stolicy Niemiec i tak zdobył dużo – od zera do prawie 5 %. FDP, która przez dziesięciolecia była młodszym partnerem w rządach federalnych, bez względu na to czy wygrała CDU, czy SPD, ulega samounicestwieniu zdobywając ledwo 2,3 %.

AFD w „czerwonym” Berlinie tradycyjnie jest słaba, choć i ona poprawiła swoje wyniki o 7,1 % osiągając 16,2 % i trzecie miejsce. Na pozostałym terenie byłej NRD AFD we wszystkich 5 Landach jest na pierwszym miejscu. Tzw. zjednoczenie Niemiec w roku 1990, nazywane przez wielu mieszkańców byłej NRD „Anschlussem”, nie przyniosło zjednoczenia ludności. Na Wschodzie zarówno AFD, jak i BSW (a także pół agenturalna Die Linke) mają zdecydowanie większe poparcie niż w „starych” Landach. Wschodniacy są też o wiele bardziej negatywnie nastawieni do partii „zachodnich”.

.

Wybory w Meklemburgii wygrała AFD. Wprawdzie osiągnęła słabszy wynik niż w Saksonii Anhalt, bo „ledwo” 38,1 %, ale poprawiła poprzedni wynik o 21,4 %. Drugie miejsce z zaskakująco wysokim wynikiem 35,5 zajęła SPD, tracąc w porównaniu do poprzednich wyborów 4,1 % (50 tysięcy wcześniejszych wyborców SPD oddało głos na AFD). Tak wysoki wynik zawdzięcza SPD w Meklemburgii sprzeciwowi wobec planu rządu federalnego (w którym koalicjantem CDU jest SPD) likwidacji prawa do emerytury w wieku 63 lat, co federalny rząd, w tym centrala SPD chce w ramach tzw. „reform” (niszczenia państwa socjalnego na rzecz wojny i zbrojeń) przeforsować. Tak więc konflikt w łonie SPD jest nieunikniony. W wypowiedzi szefowej SPD w Meklemburgii pobrzmiewa mimo to pobrzękiwanie szabelką. Orzekła, że wprawdzie w niejednej sprawie mogłaby dogadać się z AFD, ale nie zrezygnuje z pomocy finansowej i militarnej dla kijowskiej junty, a także nie zgadza się z planem AFD reaktywacji jedynej nitki Nord Streamu i importu gazu z Rosji. Jest więc nadal wierną oficjalnej linii rządu federalnego. Pokazuje też, że ważniejsze są dla niej sankcje na Rosję, niż tani rosyjski gaz, mogący ratować sektor energetyczny i gospodarkę, a także, że za ważniejsze uważa wysyłanie miliardów na UPAinę, niż ratowanie upadających Niemiec. Do takiego zaślepienia prowadzi rusofobia. Aż dziwię się, że mimo tak antyspołecznej polityki, zdobyła SPD aż tyle głosów w Meklemburgii. Sojusz Wagenknecht i tu nie załapał się do Landtagu zdobywając 4,8 %. FDP doznała klęski zdobywają ledwo 1 % głosów (-4,8 %). Zieloni stracili 0,6 % uzyskując 5,7 %. Die Linke straciła 3,4 % uzyskując 6,5 %. Najbardziej katastrofalnie wypadła CDU, uzyskując ledwo 4,9 % (straciła 8,4 %) i pierwszy raz w historii Bundesrepubliki nie weszła do Landtagu.

.

Reasumując, choć były to tylko mniej ważne, regionalne wybory we wschodnich Niemczech, w tym w stolicy, stare partie – wszystkie – poniosły porażki, a w niektórych przypadkach klęski – FDP wszędzie, SPD w Berlinie, CDU w Meklemburgii. Porażki Zielonych, CDU, SPD w obu tych wyborach nie można nie zauważyć. Rządząca koalicja federalna CDU-SPD powinna natychmiast podać się do dymisji. Nie zrobi tego naturalnie i będzie nadal szła w zaparte. Ciekawe, jak długo jeszcze bydełko wyborcze starych partii będzie milczało. Myślę, że dopiero gdy w zimie będą nasilały się wyłączenia prądu, w mieszkaniach będzie zimno z powodu braku gazu, cena paliw przekroczy 5 €, w sklepach będzie drożyzna, a w lodówkach pustki – wtedy dopiero coś się ruszy. Ale wtedy może być za późno.

.

Niestety w Polsce będzie jeszcze gorzej, nie tylko pod względem gospodarczym. W Niemczech, póki co, nie ma jeszcze neobanderowskiego „Korpusu Weteranów”…

.

opolczyk

.

.

17 września – dziwna data i święto narodowe Białorusi…

.

.

Z okazji Dnia Jedności Narodowej składam wszystkim patriotycznym Białorusinom gratulacje i życzenia utrzymania suwerenności i niezależności od zachodniego, imperialistycznego kapitalizmu. Napisałem – patriotycznym Białorusinom. Kreaturom, płatnym agentom zachodu lub przebierańcom wiadomego chowu, jak Poczobut i jemu podobnym, życzeń naturalnie nie składam.

.

W Polsce o dacie 17 września 1939 mówi się więcej, niż o dacie 1 września 1939, tak jak by to agresja ZSRR z dnia 17 września 1939 była gorsza i ważniejsza niż agresja niemieckiej, hitlerowskiej III Rzeszy z 1 września 1939 i przez to wymaga większego upamiętnienia. Naturalnie agresję radziecką potępić należy, ale i bez niej agresja niemiecka zniosłaby II RP z mapy świata.

.

17 września 1939 to także dezercja sanacyjnych władz – tych, które zapewniały, że nie oddadzą nawet guzika, ględziły o honorze (minister Beck, który o honorze w Sejmie ględził, a  17 września zapomniał o nim i zwiał z całym rządem i najwyższym dowództwm wojskowym przed agresorami).

.

17 września to także data ostatecznej zdrady ówczesnych polskich, zachodnich aliantów – Anglii i Francji. Zgodnie z zawartymi traktatami z sanacyjnymi władzami były zobowiązane w ciągu trzech dni od agresji na Polskę (a więc 3 września 1939) wypowiedzieć agresorowi wojnę (co uczyniły) i w ciągu następnych 14 dni (czyli najpóźniej 17 września 1939) wszcząć przeciwko Niemcom działania wojenne, czego już nie uczyniły, wydając oszukanego „sojusznika” na pastwę agresora.

.

Dla Białorusi dzień 17 września jest świętem państwowym (narodowym) o nazwie Dzień Jedności Narodowej. Święto to upamiętnia 17 września 1939 i wkroczenie Armii Czerwonej na ówczesne polskie kresy, których część, zamieszkała w większości przez Białorusinów została dołączona przez Stalina do już istniejącej Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Po II wojnie i po drobnych korektach granic Białoruś otrzymała jej współczesny kształt.

.

Białoruś należy do państw młodych, także Białorusini to dosyć młody naród. Przez szereg wieków Biała Ruś znajdowała się pod panowaniem litewskim, później polskiej Korony, przez co wykształcanie się współczesnej białoruskiej tożsamości narodowej było powolne i ledwo widoczne. A jednak Białorusini nie zapomnieli o czasach historycznej Rusi Białej, będącej częścią Rusi Kijowskiej. Po I wojnie światowej próbowali utworzyć niezależne państwo, ale ich ziemie podzielone zostały między II RP i ZSRR, który utworzył białoruską radziecką republikę. Ziemie, które w białoruskiej narracji pozostawały nadal pod polską okupacją, przyłączył do białoruskiej radzieckiej republiki Stalin już po 17 września 1939. Później cała Białoruś dostała się pod okupację niemiecką, straciła ok. 30 % ludności, a następnie w roku 1944 została wyzwolona przez Armię Czerwoną i jako Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka, już w obecnym kształcie terytorialnym, stała się częścią ZSRR. Po jego upadku ogłosiła suwerenność. Niewiele brakowało, by wpadła w łapska zachodu i stała się, jak Polska (i wiele innych byłych państw Bloku Wschodniego, a nawet radzieckich republik) kolonią gospodarczą kapitalistycznego zachodu. Na szczęście dla Białorusi zaistniał tam człowiek, mąż stanu, Alaksandr Łukaszenka, który nieustannie od roku 1994 do teraz jest prezydentem i mimo wielu prób obalenia go przez płatną zachodnią agenturę, utrzymał suwerenność Republiki Białorusi.

.

.

W Polsce, a raczej w czeciej erpe, Ukropolinie, 17 września to dzień wzmożonej wściekłej rusofobii i zwalania na Rosję winy za wszystko, także za 1 września. A dla Białorusinów ta data to święto państwowe i narodowe – Dzień Jedności Narodowej.

.

Czy nie jest to dziwne? W dwóch państwach graniczących z sobą, z ludnością w większości o korzeniach słowiańskich, to samo wydarzenie – wkroczenie Armii Czerwonej na ówczesne polskie kresy w dniu 17 września 1939 jest tak odmiennie oceniane. U nas jako agresja i „sowiecka” okupacja, tam jako wyzwolenie i narodowa jedność… 

.

opolczyk

.

.