Czy dojdzie do wojny Ukrainy (a raczej UPAiny) z Rosją…?

https://nczas.com/wp-content/uploads/2019/03/krym_rosja_nczas.jpg

Od tygodnii narasta napięcie na granicy ukraińsko-rosyjskiej. Łże-media winę za to zwalają naturalnie na Rosję i na Putina:
https://wpolityce.pl/swiat/546262-czy-putin-zaatakuje-ukraine-padla-mozliwa-data
https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/swiat/2111651,1,to-cwiczenia-czy-wojna-putin-szykuje-kolejna-inwazje.read
https://wiadomosci.wp.pl/co-putin-szykuje-na-krymie-byly-szef-msz-dal-rade-morawieckiemu-6624825954547329v

Taka narracja łże-mediów, w tym także tych niby”niezależnych” i „patriotycznych”, trwa już od lat:
https://jagiellonia.org/putin-szykuje-sie-do-wojny-swiatowej-po-ukrainie-rosja-zaatakuje-polske-rada-bezpieczenstwa-narodowego-i-obrony-ukrainy/
https://www.fronda.pl/a/uwaga-putin-szykuje-wielka-wojne-w-europie,125034.html
https://www.newsweek.pl/swiat/rosja-szykuje-sie-do-ataku-na-ukraine-wiele-na-to-wskazuje/bb0n9ex

Istnieją dwa miejsca zapalne na rosyjsko-ukraińskiej granicy: Donbas i Krym. W Donbasie od 2014 troku trwa ukraińska inwazja (a raczej jej próby) na nieuznające zwierzchności Kijowa Republiki Doniecką (https://pl.wikipedia.org/wiki/Doniecka_Republika_Ludowa) i Ługańską (https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81uga%C5%84ska_Republika_Ludowa). Mimo wielokrotnych rozejmów watachy neobanderowskie podległe juncie kijowskiej ciągle prowokują incydenty zbrojne i wymianę ognia. Aż dziw, że względnie obiektywnie wspomniała o tym niedawno „Gazetapl”:

https://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114881,26945899,rosja-grozi-ze-wojna-zniszczylaby-ukraine-jednak-skoro-to.html

Rosyjskie posunięcia (transporty wojskowe w pobliżu granicy) były jedynie reakcją na wcześniejsze prowokacyjne transporty militarne Ukrów. I to oni naruszali rozejm opuszczając wyznaczone im miejsca stacjonowania. Tak więc, jeśli dojdzie tam do zaostrzenia konfliktu, winę ponosić za to powinna kijowska junta. Jednakże łże-media przerobią to na „ruską inwazję”. Drugim i obecnie chyba ważniejszym punktem zapalnym jest Krym. Z lubością łże media informują o rosyjskich transportach sprzętu wojennego na Krym. Robią to i tzw. „portale społecznościowe”:
https://twitter.com/Archer83Able/status/1377062600945635334

O tym, że jest to rosyjska odpowiedź na prowokacje junty kijowskiej łże-media milczą. A tak jest istotnie. Otóż znajoma, Ewa, mieszkająca w usraelu aktywna uczestniczka ruchu słowiańskiego, pogańskiego, kultywującego kulturę, tożsamość i wierzenia Słowian, podesłała mi ostatnio pewien „dokument” żydowsko-neobanderowskiej junty kijowskiej. Nazwa ta (junta żydowsko-neobanderowska) jest w pełni merytoryczna: obecnie grający rolę prezydęta Ukrainy aktor i komik kabaretowy jest żydowskiego pochodzenia, o czym pisze nawet wiki:

Urodził się w rodzinie ukraińskich Żydów[2][3].
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wo%C5%82odymyr_Ze%C5%82enski

Ponadto, co jest powszechnie wiadome, choć przemilczane przez łże-media, od 2014 roku junta kijowska jawnie i wręcz ostentacyjnie uprawia kult wojennych zbrodniarzy z OUN/UPA. Tak więc określenie żydowsko-neobanderowska junta jest jak najbardziej merytoryczne i uprawnione. No i to ona uchwaliła, kolejny zresztą raz, program „odzyskania” Krymu. Mówiący o tym „dokument – dekret podesłany mi przez Ewę, jest tasiemcowo długi, na wiele stron A4, zamieszczę więc jedynie jego wstęp i zakończenie:

УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №117/2021

Про рішення Ради національної безпеки і оборони України від 11 березня 2021 року «Про Стратегію деокупації та реінтеграції тимчасово окупованої території Автономної Республіки Крим та міста Севастополя»

Відповідно до статті 107 Конституції України постановляю:

1. Увести в дію рішення Ради національної безпеки і оборони України від 11 березня 2021 року «Про Стратегію деокупації та реінтеграції тимчасово окупованої території Автономної Республіки Крим та міста Севастополя» (додається).

2. Затвердити Стратегію деокупації та реінтеграції тимчасово окупованої території Автономної Республіки Крим та міста Севастополя (додається).

3. Контроль за виконанням рішення Ради національної безпеки і оборони України, введеного в дію цим Указом, покласти на Секретаря Ради національної безпеки і оборони України.

4. Цей Указ набирає чинності з дня його опублікування.

Президент України В.ЗЕЛЕНСЬКИЙ

24 березня 2021 року

A tu tłumaczenie google:

DEKRET PREZYDENTA UKRAINY nr 117/2021

W sprawie decyzji Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy z dnia 11 marca 2021 r. „W sprawie strategii deokupacji i reintegracji czasowo okupowanego terytorium Autonomicznej Republiki Krym i miasta Sewastopol”

Zgodnie z art. 107 Konstytucji Ukrainy postanawiam:

1. Wykonanie decyzji Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy z dnia 11 marca 2021 r. „W sprawie strategii opuszczenia i reintegracji czasowo okupowanego terytorium Autonomicznej Republiki Krym i miasta Sewastopol” (w załączniku) .

2. Zatwierdzenie Strategii deokupacji i reintegracji czasowo okupowanego terytorium Autonomicznej Republiki Krymu i miasta Sewastopol (w załączniku).

3. Kontrolę wykonania decyzji Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy, uchwalonej niniejszym dekretem, sprawuje Sekretarz Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy.

4. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania.

Prezydent Ukrainy V.ZELENSKY
24 marca 2021 r

Dekret kończy się tak:

Механізм реалізації

96. Кабінет Міністрів України розробляє та затверджує план заходів з реалізації Стратегії деокупації та реінтеграції тимчасово окупованої території Автономної Республіки Крим та міста Севастополя, на основі якого відповідні державні органи розробляють і реалізують плани заходів щодо забезпечення деокупації тимчасово окупованої території.

Очікувані результати

97. Очікуваними результатами реалізації Стратегії є:

відновлення територіальної цілісності України у межах її міжнародно визнаного державного кордону, забезпечення державного суверенітету України та розбудова миру й безпеки;
повна безпекова, правова, політична, економічна, екологічна, інформаційна, гуманітарна і соціальна реінтеграція тимчасово окупованої території;
відбудова та розвиток економіки, соціальної і гуманітарної сфер деокупованої території;
зростання рівня соціальної стійкості та згуртованості українського суспільства;
формування правових засад перехідного правосуддя, зокрема впровадження механізмів відшкодування шкоди у зв’язку зі збройною агресією Російської Федерації, збройним конфліктом, тимчасовою окупацією території України, захисту та відновлення порушених прав, притягнення винних у кримінальних правопорушеннях за злочини проти миру, безпеки людства та міжнародного правопорядку до відповідальності, забезпечення права на правду про збройний конфлікт, недопущення виникнення збройного конфлікту в майбутньому;
відновлення та забезпечення прав представників кримськотатарського народу та інших корінних народів, національних меншин;
зміцнення національної стійкості України;
посилення спроможностей органів сектору безпеки і оборони України;
запровадження моделі соціально-економічного розвитку деокупованої території;
сталий розвиток територій, які стали об’єктом збройної агресії Російської Федерації проти України.

Керівник Офісу Президента України А.ЄРМАК

Tłumaczenie google:

Mechanizm wdrażania


96. Gabinet Ministrów Ukrainy opracowuje i zatwierdza plan działań na rzecz realizacji Strategii deokupacji i reintegracji czasowo okupowanego terytorium Autonomicznej Republiki Krym i miasta Sewastopol, na podstawie którego stosowne organy państwowe opracować i wdrożyć plany działania.


Oczekiwane rezultaty


97. Oczekiwane rezultaty realizacji Strategii to:

przywrócenie integralności terytorialnej Ukrainy w granicach jej uznanej międzynarodowo granicy państwowej, zapewnienie suwerenności państwowej Ukrainy oraz budowanie pokoju i bezpieczeństwa;
pełna reintegracja bezpieczeństwa, prawna, polityczna, gospodarcza, środowiskowa, informacyjna, humanitarna i społeczna czasowo okupowanego terytorium;
odbudowa i rozwój ekonomicznej, społecznej i humanitarnej sfery okupowanego terytorium;
podniesienie poziomu stabilności społecznej i spójności społeczeństwa ukraińskiego;
tworzenie podstaw prawnych sprawiedliwości okresu przejściowego, w szczególności wprowadzenie mechanizmów naprawiania szkód w związku z agresją zbrojną Federacji Rosyjskiej, konfliktem zbrojnym, czasową okupacją terytorium Ukrainy, ochroną i przywracaniem naruszonych praw, ściganiem przestępstw przeciwko pokojowi bezpieczeństwo ludzkości i prawo międzynarodowe oraz ład do odpowiedzialności, zapewnienie prawa do prawdy o konflikcie zbrojnym, zapobieganie powstaniu konfliktu zbrojnego w przyszłości;
przywrócenie i zapewnienie praw przedstawicieli ludu Tatarów krymskich i innych ludów tubylczych, mniejszości narodowych;
wzmocnienie stabilności narodowej Ukrainy;
wzmocnienie potencjału sektora bezpieczeństwa i obronności Ukrainy;
wprowadzenie modelu rozwoju społeczno-gospodarczego okupowanego terytorium;
zrównoważony rozwój terytoriów, które stały się przedmiotem zbrojnej agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę.

Szef Kancelarii Prezydenta Ukrainy A.YERMAK

W dekrecie nie ma wprawdzie bezpośredniego rozkazu dokonania militarnej agresji na Krym, niemniej i on wspomina o użyciu różnych „środków”, także militarnych, w celu – jak to żydowski prezydęt Ukrainy nazywa – „deokupacji”:

Przekrojowym elementem polityki deokupacji i reintegracji czasowo okupowanego terytorium Autonomicznej Republiki Krym i miasta Sewastopol (dalej – terytorium okupowane czasowo) jest realizacja zestawu środków o charakterze dyplomatycznym, wojskowym, gospodarczym, informacyjnym, humanitarnym i innymi.
(Наскрізним елементом політики деокупації та реінтеграції тимчасово окупованої території Автономної Республіки Крим та міста Севастополя (далі – тимчасово окупована територія) є реалізація комплексу заходів дипломатичного, військового, економічного, інформаційного, гуманітарного та іншого характеру.)

Tu pewna dygresja historyczna. Krym podbity został przez Złotą Ordę w połowie XIII wieku. Po jej rozpadzie w XV wieku powstał tatarski Chanat Krymski, przez wieki bez przerwy napadający na Rosję i Ukrainę będącą najpierw częścią Wielkiego Księstwa Litewskiego, a później częścią Korony w ramach Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Tatarzy stosowali taktykę spalonej ziemi, mordowali opornych, ale głównym celem ich najazdów był „jasyr”. Na przestrzeni kilku wieków Tatarzy uprowadzili ze sobą setki tysięcy ludności słowiańskiej: Rosjan, Ukraińców i Polaków i sprzedawali ich na targach niewolników. Te barbarzyńskie najazdy zakończyły się dopiero dzięki podbojowi Krymu przez Rosję w II połowie XVIII wieku. Większość Tatarów uciekła wtedy do Turcji, a wyludniony Krym Rosja zasiedliła własną ludnością – Rosjanami. Krym stał się rosyjski. Do Ukrainy, gdy była Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką (1922–1991) Krym  przyłączony został przez Chruszczowa w roku 1954. Przyczyny tej decyzji nie są znane, choć można przypuszczać, że chciał Chruszczow w ten sposób poprawić u Ukraińców własny „wizerunek”. Ukraińcy pamiętali czasy, gdy Chruszczow był namiestnikiem Stalina na Ukrainie, pełniąc funkcję I sekretarza ukraińskiej KPZR. A nie zawsze były to dobre wspomnienia. Chruszczow nadzorował m.in. zorganizowaną w roku 1948 operację zwalczania tzw. „elementów szkodliwych”, której towarzyszyły masowe aresztowania. Przyłączając Krym do Ukrainy Chruszczow wychodził oczywiście z założenia, że Ukraina na zawsze już będzie republiką radziecką podległą centralnej władzy w Moskwie. Nawet do głowy mu nie przyszło, że niespełna 40 lat później ZSRR się rozleci, a 60 lat później w Kijowie dojdzie do władzy w wyniku krwawego puczu wściekle antyrosyjska neobanderowaska swołocz. Gdyby wiedział o tym – nigdy by Krymu nie przyłączył do Ukrainy. Ale nawet w wyniku tego przyłączenia Krymu do Ukraińskiej Republiki Radzieckiej nadal on pozostał rosyjski. Bo nie tylko większość jego mieszkańców była Rosjanami  – w roku 2001 Rosjanie stanowili 60 % mieszkańców Krymu, a Ukraińcy tylko 24 %. Ale już język rosyjski za „język ojczysty” uznawało w tymże 2001 roku 80 % mieszkańców Krymu, także większość mieszkających tam Ukraińców. Tylko 9 % Ukraińców deklarowało język ukraiński jako język ojczysty. Te fakty mówią same za siebie – Krym był nadal rosyjski mimo nominalnej przynależności do Ukrainy. Po krwawym puczu na kijowskim majdanie w lutym 2014 i przejęciu władzy przez wściekle rusofobicznych neobanderowców mieszkańcy Krymu stanęli przed dylematem – czy mają pozwolić na to, by ta wściekle rusofobiczna swołocz nimi rządziła? I postanowili wyrwać Krym spod władzy Kijowa. Niezwykle ważnym dniemw tych zabiegach był 11 marca 2014 roku. W tym dniu – 11 marca 2014 roku – Rada Najwyższa Republiki Autonomicznej Krymu i Rada Miejska Sewastopola na wspólnym posiedzeniu przyjęły deklarację niepodległości Republiki Krymu. 5 dni później, 16 marca, przeprowadzono na Krymie i oddzielnie w Sewastopolu referendum. Na pytanie „Czy jesteś za ponownym zjednoczeniem Krymu z Rosją na prawach podmiotu FR?” przy frekwencji wynoszącej 84 %„za”było 80 % mieszkańców Krymu (bez Sewastopola), a w Sewastopolu 85 %. Na podstawie wyników referendum władze Krymu zwróciły się natychmiast po referendum do władz w Moskwie o ponowne włączenie ich kraju do Federacji Rosyjskiej. Z punktu widzenia rosyjskiej ludności Krymu był to Powrót Do Macierzy.

Nie muszę tu wyjaśniać, że kijowska junta nigdy powrotu Krymu do rosyjskiej Macierzy nie uznała i nie pogodziła się z tym faktem. Nadal uzurpuje sobie prawo do Krymu. W jej narracji, także w narracji załganego zachodu, powrót Krymu do Macierzy nazywany jest „aneksją” (https://pl.wikipedia.org/wiki/Aneksja_Krymu_przez_Rosj%C4%99). Dziwna to wszakże była „aneksja” – dokonana z woli i na wyraźne życzenie 80 % mieszkańców Krymu. „Aneksja”, podczas której na Krym nie spadła ani jedna rosyjska bomba i nie zburzono ani jednego budynku czy mostu. A tymczasem podczas zachodnich „misji pokojowych” ludność państw bombardowanych lub okupowanych przez bandyckie NATO pod wodzą usraela ginie milionami. „Aneksja” bez ofiar, „misje pokojowe” zostawiające po sobie ruiny, zgliszcza i milionony trupów – w takim załganym świecie żyjemy…

Dekret żydowskiego aktora i kabareciarza grającego rolę prezydęta Ukrainy mówi o „deokupacji” Krymu. W dekrecie pojawia się data 11 marca. To w tym dniu „rada bezpieczeństwa i obrony Ukrainy” ogłosiła decyzję w sprawie „odzyskania” Krymu i miasta Sewastopol. Celowo uchwalono to właśnie 11 marca, pokazując w ten sposób, że junta kijowska ignoruje i uznaje za niebyłą ogłoszoną 11 marca 2014 roku przez Radę Najwyższą Republiki Autonomicznej Krymu i Radę Miejską Sewastopola deklarację niepodległości Republiki Krymu. Niemniej jakiekolwiek próby zdobycia Krymu przez kijowską juntę, tym bardziej siłowe, będą niczym innym niż agresją. Ludność Krymu w większości nigdy nie była, nie jest i nie chce być ludnością ukraińską, a tym bardziej nie chce być rządzoną przez żydowsko-neobanderowską juntę kijowską.
Czy mimo to żydowski komik kabaretowy Zełenski, grający rolę prezydęta Ukrainy zdecyduje się na atak na Krym?  Na to pytanie nie potrafię odpowiedzieć. Dysproporcja militarna między Rosją a Ukrainą jest przeogromna. Widać to choćby w Donbasie, gdzie przeciwnikiem wojsk junty kijowskiej jest w sumie „pospolite ruszenie” rosyjskiej ludności Donbasu, a nie regularna armia rosyjska. I jak do tej pory przez 7 lat wojska ukraińskie nie poradziły sobie z tym pospolitym ruszeniem. Gdyby junta kijowska zdecydowała się na militarne kroki wobec Krymu, Rosja rozwali ukraińskie wojska w jeden dzień. O tym wie zapewne Zełeński. Ale kto wie, czy mimo to nie zainscenizuje, tym razem w realu, a nie na scenie dramatu, a nawet tragedii pt. ukraiński atak na Krym. Sam na pewno w tym ataku udziału nie weźmie a wrazie czego zwieje za granicę. A to, że zginą w tej wojnie goje – kto by się tym przejmował. Byłaby za to okazja do kolejnych ataków propagandowych na Rosję i wściekłego potępiania jej rzekomego „imperializmu”.
Niemniej pamiętajmy, że zaognienie sytuacji na granicy Rosji i Ukrainy, zwłaszcza w kontekście Krymu jest winą kijowskiej junty. To ona wydała dekret o „odzyskaniu”, także środkami militarnymi, Krymu i Sewastopola. To junta kijowska jest prowokatorem, a nie Rosja.

opolczyk

PS


Następca ultrasyjonisty Trampka, Bida, nadal uzurpuje dla głównego folwarku żydo-banksterów, światowego bandyty i terrorysty nr 1, usraela, funkcją światowego żandarma i wysłał na Morze czarne dwa okręty wojenne

https://www.portalmorski.pl/bezpieczenstwo-granice/48022-dwa-okrety-wojenne-usa-wplynely-na-morze-czarne


Gdyby w przypadku konfliktu granicznego usraela z Meksykiem Rosja wysłała dwa okręty wojenne do Zatoki Meksykańskiej, światowe łże-media zawyły by z oburzenia: kto to widział – co ma Rosja do szukania w Zatoce Meksykańskiej?

A co ma usrael do szukania na Morzu Czarnym?


Tymczasem poprzednik Bidy, ultrasyjonista Trampek, został nominowany do pokojowego „Nobla”.
https://www.rp.pl/Polityka/210209918-Donald-Trump-zgloszony-do-Pokojowej-Nagrody-Nobla-Bo-nie-wywolal-wojny.htmlhttps://www.europarl.europa.eu/doceo/document/B-9-2020-0336_PL.html


I na pewno nie za wydany przez niego osobiście w kwietniu 2017 rozkaz ostrzelania Syrii rakietami Tomahawk. Za co więc? Oficjanie m.in za to, że „nie wywołał żadnej nowej wojny”. A ile zaczętych przez poprzedników wojen natychmiast zakończył? Także żadnej…

Myślę, że jest to dla niego honorowa nagroda za całokształt jego działań na rzecz Syjonu. To Trampek uznał wbrew ONZ Jerozolimę stolicą Izraela i przeniósł do niej usraelską ambasadę. To on, także wbrew ONZ, uznał zaanektowane przez wojska izraelskie w roku 1967 Wzgórza Golan za terytorium Izraela. A ten niby jego, a w rzeczywistości jego żydowskiego zięcia tzw. „plan pokojowy” dla Bliskiego Wschodu był raczej wstępem do ostatecznego rozwiązania kwestii palestyńskiej. I to on zerwał potępiane przez Izrael porozumienie „atomowe” z Iranem. Całokształt działań Trampka na rzecz Izraela można streścić jednym zdaniem: Trampek położył kamień węgielny pod budowę „Wielkiego Izraela”.
Czyż za to nie należy się mu pokojowy Nobel?
I tak to w przeszłości zaszczytne wyróżnienie staje się propagandową hucpą i nagrodą za zasługi dla Syjonu…

PPS

Wordpres całkowicie zmienił obsługę kokpitu jak i wrzucanie nowych tekstów. Zamiast to ulepszyć, pogorszył. Na kolorowanie fragmentów tekstów jak i na wrzucanie „obrazków” straciłem wielokrotnie więcej czasu niż wcześniej, co jeszcze bardziej zniechęca mnie do dalszej publicystyki. Niemniej prowokacyjne działania kijowskiej junty postanowiłem mimo kłopotów zamieścić na blogu.

1 komentarz do “Czy dojdzie do wojny Ukrainy (a raczej UPAiny) z Rosją…?

  1. Pingback: Antidotum na Rozpacz: Opór bez przemocy « Grypa666's Blog

Możliwość komentowania jest wyłączona.