Słowiański Świt – nadchodzi Dzień-Era Swaroga…

.


.
Po długiej, trwającej 1000 lat nocy pająka krzyżaka
.


.
nastaje nad prastarą świętą słowiańską krainą Dzień Swaroga,
boga nieboskłonu.
Wracają prastare Słowiańskie Bogi
na ich pradawną dziedzinę.
.
Korzenie świętych dębów
kruszyć zaczynają kościoły i ołtarze
pustynnych idoli
.


.
I pokruszą je.
Kiedyś runie ich ostatni ołtarz…
.
Nawia zastępuje
pustynne niebo i piekło,
a kult świętych żywych drzew
kult martwego drewnianego krzyża.
.


.
Zapomniany przez wielu
skazany przez wieki na zapomnienie
boski Swarożyc powrócił
i podczas grudniowych świąt spycha w nicość
nadjordańskiego uzurpatora.
.


.
Już nie spoczywa w bezimiennej mogile
pod prasłowiańskim dębem.
http://dziupla-blotniaka.blogspot.com/2011/09/pielgrzymowac-do-polski.html
.
Podobnie robi z pustynnym krystem
podczas wiosennej równonocy Jaryło
.


.
Perperuna, towarzyszka gromowładnego Peruna
spycha w nicość galilejską „matkę boską gromniczną”.
Jesienne Dziady zastępują obcych „wszystkich świętych”.
.


.
Kupała Jana krzciciela
.


.
a Boska Matka Ziemia Mokosz
hebrajską „matkę boską”.
.

.
I Weles powraca na swą dziedzinę,
i Świętowit, Nyja, Łada, Perpełut i inni.
.
Rzymską szubienicę
i kult wisielca
usuwa w niebyt symbol życiodajnego Słońca
Swarożyca/Kołowrót
.


.
A okrzyki Sława Bogom i Sława Słowianom
zastępują wytarty slogan
że tylko po krzyżem, tylko pod tym znakiem…
.
Ręce Boga niwelują
bibijnego pustynnego Jahwe/JHWH
.


.
Radosne obrzędy zastępują
ponure drogi krzyżowe
a tańce i śpiewy przy ogniskach
umartwianie się i żebranie na kolanach
u pustynnych idoli
o miłosierdzie i zbawienie.
.


.
Szacunek do Przyrody i Matki Ziemi
zastępuje czynienie Jej sobie poddaną.
.


.
I choć nadal jeszcze niebo
nad świętą słowiańską ziemią
częściowo zasłonięte jest
ponurą nadjordańską mgłą,
a hebrajska noc pająka krzyżaka
walczy o dalsze trwanie i panowanie,
coraz jaśniej
przez krzyżową mgłę i pajęczy mrok
przebija światło boskiego Swarożyca.
.


.
Nastaje Słowiański Świt
niosący ze sobą Dzień Swaroga…
.
Nadchodzą czasy, że i u nas
będą bezpiecznie,
niepodpalane i nie ścinane,
rosły tak potężne dęby jak ten
na Północnym Połabiu,
.


.
Słowiański Świt
nastaje nie tylko u nas.
U naszych braci Rosjan także.
.

.

.

Sława Bogom!

Sława Słowianom!

.
.
opolczyk

.

.

Reklamy