Słowiańska Kolęda

.

rodos-141-2

.

Perun

.

 

Zamieszczam fragmenty tekstu pt. „Kolędy Godowe” z Przypiecka.

.

.„SŁOWIAŃSKA KOLĘDA”

Jest to w zasadzie kolęda o kolędowaniu, opisująca Godowe tradycje.

Śpiewać ją należy energicznie, głośno, z „góralskim przytupem” na melodię „Hej kolęda, kolęda”: http://www.youtube.com/watch?v=oLrw-J-LIN4

.

Hej w czas przesilenia
Swarożyca chwalmy,
Jedzmy, pijmy miodu,
Dziadom ognie palmy!
Wesoło śpiewajmy,
Bogom chwałę dajmy.
Hej kolęda, kolęda!

Wpuśćcie nas do izby,
Bo mróz w nosy szypie!
Gorzałką częstujcie –
W suchych gardłach chrypie!
Wesoło śpiewajmy,
Bogom chwałę dajmy.
Hej kolęda, kolęda!

Turoń kłapie, dzwoni
I na ziemię pada:
Ratować go trzeba,
Gorzałka się nada!
Wesoło śpiewajmy,
Bogom chwałę dajmy.
Hej kolęda, kolęda!

Jabłuszkiem, wstążkami
Żytko ustrojone,
Bogom hołd złożony,
Plony zapewnione!
Wesoło śpiewajmy,
Bogom chwałę dajmy.
Hej kolęda, kolęda!

Domownicy społem
Do kręgu stanęli.
I Swarożycowi
Z radością krzyknęli:

 

Chwała Słońcu, chwała!
Słońcu chwała, chwała!
Hej kolęda, kolęda!


„MÓJ BOŻYCU”

Jest to nie tyle kolęda, co modlitwa – moja osobista modlitwa do Swarożyca. Idealnie pasuje ona jednak do okresu Godowego, dlatego włączam ją do repertuaru świątecznego. Oto Słońca, po długiej, coraz bardziej ciemniejącej jesieni i kilku dniach „stania” znowu zacznie przybywać. W tych radosnych okolicznościach modlitwa do Swarożyca sama wręcz ciśnie się na wargi.

Do stworzenia mojej własnej modlitwy zainspirował mnie utwór chorwackiej grupy „Svarica”. Melodia jest tak urocza, że dusza aż rwie się, by śpiewać!

Postanowiłam więc dopisać do niej własne słowa. Efektem jest poniższy tekst, a melodia – wiadomo: https://www.youtube.com/watch?v=PFSao0Y7lT0

.

Mój Bożycu Swarożycu

Świeć na wszystkie dzieci swoje

Na zagrody i ogrody

Mój Bożycu Swarożycu

 

Mój Bożycu Swarożycu

Świeć na wszystkie strony świata

Od lata hej aż do zimy

I od zimy aż do lata

 

Mój Bożycu Swarożycu

Świeć nam w duszy nawet w nocy

Ochraniaj od myśli czarnych

.I od skrytych w cieniu mocy

.
„TAJNA DOBA”
Domownicy, z nadzieją ale i z niepokojem wyczekujący pojawienia się na niebie Pierwszej Gwiazdki, śpiewają tę kolędę spokojnym, cichym, delikatnie zabarwionym lękiem głosem.
My na ten czas gasimy w domu światła, na stole zostawiając jedynie poświęconą Dziadom miodową świeczkę.
Domownicy zgromadzeni przy świątecznym stole uświadamiają sobie, że w innym, boskim wymiarze, wcale nie jest tak spokojnie i cicho, że toczy się tam prawdziwa bitwa – przesilenie… Wszak zgodne z wolą Najwyższego to, co się wydarzyło niegdyś, powtarzać się musi roku…
.

Ref.  Dziś w rodzinnym siedzim kręgu

tradycją tysięcy lat.

Wzejdziesz dla nas Pierwsza Gwiazdko,

czy się skończy zaraz świat?

Ach, strach…

 

Małe bogi Wielkobogom

wytoczyły straszny bój.

Zamęt wszędzie! Co to będzie?

Wsze stworzenie, bój się, bój!

 

Mnożność chcą mieć bitni młodzi,

Starszym chcą odebrać ją.

Lecz z rodzicem walka taka

Drogą do postępu złą!

 

Ref.  Dziś w rodzinnym siedzim kręgu

tradycją tysięcy lat.

Wzejdziesz dla nas Pierwsza Gwiazdko,

czy się skończy zaraz świat?

Ach, strach…

 

Przeplątowe są to gusła?

Krwi gorącej ślepy czar?

Niebo trzęsie się od walki,

Wela roi się od mar!

 

Chcą mieć jedni, czego drudzy

Wcale dać nie mogą im.

Już nie poznasz, już nie widzisz,

Kto w tej wojnie wiedzie prym.

 

Ref.  Dziś w rodzinnym siedzim kręgu

tradycją tysięcy lat.

Wzejdziesz dla nas Pierwsza Gwiazdko,

czy się skończy zaraz świat?

Ach, strach…

 

Tak się biją, tak się kłócą,

Taki robią straszny huk,

Że z swej Kłódzi na świat widny

Wyszedł sam Najwyższy Bóg.

 

Dość miał tego, co się dzieje,

Aż wzburzyła w Nim się krew.

A świat cały zniszczyć może

Taki Boga Bogów gniew!

 

Ref.  Dziś w rodzinnym siedzim kręgu

tradycją tysięcy lat.

Wzejdziesz dla nas Pierwsza Gwiazdko,

czy się skończy zaraz świat?

Ach, strach…

 

Świętowicie wypuść z Kłódzi

Bodre Światło – bożą skrę!

By jej jasność pokonała,

Mroczniejący strach i ćmę.

 

Poukładałeś na nowo

Bogów dziedziny i Krąg.

Czcząc co było, dziś Cię sławim

Śpiewem i wzniesieniem rąk.

 

Ref.  Dziś w rodzinnym siedzim kręgu

tradycją tysięcy lat.

Wzejdziesz dla nas Pierwsza Gwiazdko,

czy się skończy zaraz świat?

Ach, strach…

 

Czy świat wciąż jest wart istnienia? –

Z duszy się dobywa jęk.

To w nas wielki strach rozbudza

To w nas wielki budzi lęk.

 

Daruj młode Światło światu,

Bedrika podaruj nam.

Niech zapłonie Pierwsza Gwiazdka –

Rozświetli Ziemię – Twój chram!

 

Ref.  Dziś w rodzinnym siedzim kręgu

tradycją tysięcy lat.

Wzejdziesz dla nas Pierwsza Gwiazdko,

czy się skończy zaraz świat?

Ach, strach…

 Kiedy na niebie pojawi się wreszcie wyglądane z utęsknieniem światełko, na tę samą melodię, ale znacznie żywiej, donośnie i z radością, można jeszcze zaśpiewać:
.
Już rozbłysła Pierwsza Gwiazdka,
Już biesiady nadszedł czas!
Pokłońmy się Światłu Świata,
Pokłońmy się nisko w pas!
Już czas!!!
.

.

Za: http://przypiecek.blogspot.de/2013/12/koledy-godowe.html

.

A teraz jeszcze kolędy ze strony „Bogowie Polscy.net”:

.

Kolęda Bogi

.

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Cośmy ongi Was praszali
tośmy wiele otrzymali!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
wdzięczność i podziękę!

Mija roczek, ku nadziei
rośnie dzień, miesiąc się bieli
Zatem i dzisiaj praszajmy
w ogień my trzebę składajmy!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
prośbę i nadzieję!

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Prosim my Was dobre Bogi
zejdźcie w nasze skromne progi!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
wdzięczne powitanie!

Mija roczek, ku nadziei
rośnie dzień, miesiąc się bieli
Stół na sianie zastawiajmy
Snop i jodłę ubierajmy

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
zdrowie i dostatek!

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Grumadki my zapalajmy
Dziady Na ucztę praszajmy

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
pamięć i pochwałę!

Mija roczek, ku nadziei
rośnie dzień, miesiąc się bieli
Jelenia my powitajmy
kozła i kura spraszajmy

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
wdzięczne powitanie!

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Wróżbę z ziaren poczyniajmy
Wycie wiatru odczytajmy!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
prośbę i nadzieję!

Mija roczek, ku nadziei
rośnie dzień, miesiąc się bieli
Nyję ogniem żegnajmy
Swarożyca witajmy!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
wdzięczne powitanie!

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Miód i kołacz spożywajmy
by nie brakło upraszajmy!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
prośbę i nadzieję!

Mija roczek, ku nadziei
rośnie dzień, miesiąc się bieli
Dziadów dziś już pożegnajmy
Wiarę przodków wychwalajmy

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
słowa pożegnania!

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Bogom wdzięczność wyśpiewajmy
i do piru zasiadajmy!


Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
wiarę i nadzieję!

Oby!Oby!Oby!
.
liniaszara.jpg

.

Kolęda o Bożycu

.

Bożycu! Bożycu!
Młody Królewicu!
Weź że we władanie
świata każdy kraniec! x2

Zważ że Nyja stary
Wisi u powały
Korpus już ma suchy
żywot jego kruchy!

Bożycu! Bożycu!
Świata Królewicu!
Usłuchaj wołanie
czyń swe sprawowanie!

Zważ nocy ubywa
dzionka wciąż przybywa
Słonko wnet utuli
łono Twej Matuli!

Bożycu! Bożycu!
Ludzi królewicu!
Do Ciebie wołamy
Stoły nakrywamy!

Wejdź że między ludzi
każdy z nas się trudzi
ulżyj nam Bożycu
Boski Królewicu!

Mamy dla Cię dary
słowa pełne chwały
sprzyjaj nam Bożycu
Ludzi Królewicu!

Są tu z nami Dziady
każdy z nich jest rady
panuj nam Bożycu!
Świata Królewicu!

A gdy noc zmaleje
słonko świat zaleje
spójrz na łan Bożycu!
Ziemi Królewicu!

Bożycu! Bożycu!
Słodki Królewicu!
My Cię ugaszczamy!
łaski upraszamy!
.
.
liniaszara.jpg

.

Kolęda o Jutrzni

.

Chciała się Jutrzenka przejrzeć w czystej wodzie
Tafla skuta lodem – przejrzeć się nie może

„Gdyby choć Słoneczko mocniej zaświeciło
W mig by zimną lodu taflę rozpuściło!”

Słońce leży w toni na piaszczystej równi
gdzieżby, ono legło na dnie kamienistej studni

Całe długie lato ciężko się trudziło
Wiele zboża łanów pięknie wyzłociło

Lecz miast laury zbierać wielce zasłużone
sił nabiera w żłobie, znojną pracą utrudzone

Pracą utrudzone, zmożone podstępem
w bratobójczej walce w nieprawej wojence

To zazdrosny Nyja wysłał swoje żmije
„Żmij ten blask Bożyca złymi oczy spije!”

Wypełznął żmij spod ziemi, zaległ na kamieniu
Nawet mocarz Jasza nie podołał jemu

Jasz kamiennym gromem wyżłobił studzienkę
pod wysoką górą, pod lesistym wierchem

tam się Słonko skryło, by odzyskać siły
a pod żłobem żmije swe gniazdo uwiły

Swe gniazdo uwiły i pilnować miały
lecz rychło znudzone się mocno pospały

Widziała Jutrzenka woja w złoconej zbroi
na białym rumaku przyjechał od dolin

Spojrzał na Bożyca w kamienistym żłobie
„Żmije się pospały, nie zaszkodzą tobie”

Woj odjechał stępem, zniknął w nocy mroku
Wylazł Nyj spod ziemi ciemność rozsiał wokół

Ciemność rozsiał wokół, objął panowanie
„Nigdy już na ziemi Słońce nie nastanie!”

Źle się żyje Leli u Nyji w niewoli
przyrodzie odradzać on się nie pozwoli

Smutno się zrobiło Jutrzni, Gwiazdeczce leliwej
utoczyła panna łezkę żałości prawdziwej

Żałości prawdziwej i wielkiej tęsknoty
„Wstańże nam Bożycu, Młodzieńcze nasz złoty!”

Stoczyła się łezka po kamiennej ścianie
padła na Bożyca liczko przezeń ukochane

Powstało Słoneczko, ze studni wyjrzało
Swą młodzieńczą postać w triumfu promienie przybrało

Ciemną noc przepłoszył Bożyc i dzionek wydłużył
Nyję wnet do słupa przykuł, Wyraju bramy zburzył

Radują się ludzie, zwierza, Jutrznia się raduje
„Niech nam dobry Bożyc władzę nad nami sprawuje!”
.
.

Za: http://www.bogowiepolscy.net/koledy-na-swieta.html

.

.

Słowiańskie Szczodre Gody trwały zawsze kilka dni. Był to czas radości i afirmacji życia tak jak Słowiańszczyzna była afirmacją życia.  Bądźmy życiem, radością i niech –  jak to napisał w życzeniech Zbigniew 1108:

„… przed Nami zawsze są jasne dni spełniania marzeń…
Niech rośnie godność , niech smakuje uczciwość, niech wstydzi się zdrada …
Niech pycha wybraństwa nie zaciemnia szczerości prawdy…
Życzę obfitych zbiorów z zasianych
dobrych myśli , słów i czynów…”

.

.

opolczyk

.

precz z jahwizmem.

Ręce Boga

Reklamy

9 thoughts on “Słowiańska Kolęda

  1. pozdrawiam serdecznie wszystkich ludzi dobrej woli, w szczególności Braci Słowian
    życzę wszystkiego co dobre i potrzebne – niech to rodzi dobry owoc w nas i naszych rodzinach

    tulę w sercu wszystkich tych, dla których czas świąt jest czasem najsmutniejszym i najtrudniejszym do uniesienia, niech każdy, nawet najmniejszy okruch dobra ogrzewa i nadaje sens trwaniu nie dla siebie, ale dla innych

    chrześcijanin

    Polubienie

  2. znalezione w necie:
    „Hej Słowianie, jeszcze nasza
    Słowian mowa żyje,
    póki nasze wierne serce
    za nasz naród bije.
    Żyje, żyje duch słowiański,
    i żyć będzie wiecznie,
    Gromy, piekło – złości waszej
    ujdziem my bezpiecznie!
    Dar języka zwierzył nam Bóg,
    Bóg nasz gromowładny.
    Nie śmie nam go tedy wyrwać
    Na świecie człek żadny.
    Ilu ludzi, tylu wrogów,
    Możem mieć na świecie,
    Bóg jest z nami, kto nam wrogiem,
    Tego Piorun zmiecie!
    I niechaj się ponad nami
    groźna burza wzniesie,
    skała pęka, dąb się łamie,
    ziemia niech się trzęsie.
    My stoimy stale, pewnie,
    jako mury grodu.
    Czarna ziemio, pochłoń tego,
    kto zdrajcą narodu!”

    Polubienie

Możliwość komentowania jest wyłączona.