Czym jest Słowiańszczyzna

.

mitologia1

.

Wielokrotnie zastanawiałem się nad najkrótszą i najbardziej zwięzłą definicją Słowiańszczyzny.

Dobrą, aczkolwiek obszerną jej definicją jest słowiańskie wyznanie wiary ZZW Słowiańska Wiara.

.

1. Słowiańska Wiara to Ziemia, to Matka, to Prochy Przodków

Mokoszy błogosławiona
Brzemieniem ziaren i jagód,
Wyszliśmy z Twojego łona,
Zapłodnił je złoty Swaróg.

Mokoszy, matko łaskawa,
Dajesz nam pokarm i życie
Od Ciebie powszednia strawa
A w Tobie nasze ukrycie.

Mokoszy matko łagodna,
Wybaczasz nam nasze winy
Potężna, wieczna i płodna
Zielonooka Bogini.

Mokoszy, matko zraniona
Hojne Ci dary złożymy,
Wyszliśmy z Twojego łona
I tam po śmierci wrócimy.

2. Słowiańska Wiara to Woda, to Krew, to nasze Dziedzictwo.

Jak krew płynie woda srebrzystym strumieniem,
Opada na ziemię i wraca pod chmury,
Napełnia podziemia, powietrzne przestrzenie,
Formuje doliny i porusza góry.

Głos krwi dzikie zwierzę w człowieka zamienia
I opromienia ludy i narody,
Uczy wolności, trwa przez pokolenia,
Aby dopełznąć do tronów swobody.

Kropla drąży skały, a krew serca drąży,
Pulsuje w pamięci chwała dawnych wieków,
Nasze dziedzictwo w naszych żyłach krąży
Żar i tęsknotą wciąż budząc w człowieku.

3. Słowiańska Wiara to Ogień, to Siła, to Duszy Oczyszczenie.

Patrząc w blask ogniska, które jasno płonie
A jego języki wciąż żarem się sycą,
Pamiętaj; ze Słońca narodził się płomień
I ziemię zapłodnił krwawą błyskawicą.

W ogniu jest moc dziwna i jest czar zaklęty,
Bo choć okiełznany od wieków nam służy,
Wystarczy iskierka by żaru odmęty
Powstały by szaleć, pożerać i burzyć.

Ogień ma moc sprawczą, bo paląc oczyszcza,
Potęgą pięknego, dzikiego żywiołu,
Mocnych wciąż hartuje, wzmacnia i wywyższa,
A słabych zamienia na garstkę popiołu.

4. Słowiańska Wiara to Wiatr, to Pamięć, to Wieczny Czas.

Wiatr wniwecz miałkie rzeczy obraca,
Oprze się jego zrywom sól ziemi,
Nic co jest ważne się nie zatraca,
Gdyż sięga rdzenia splotem korzeni.

Czas wniwecz miałkie rzeczy obraca,
Cykl się dopełnia, Wieczność przemija,
Bo wszystko stygmat śmierci naznacza
I bezlitosnym jadem zabija.

Lecz nieśmiertelność w tym się kryje,
Choć czas oblicza świata zmienia,
W tym jak umiera się i żyje,
By przykład dać na pokolenia.

5. Słowiańska Wiara to Cześć Bogom oddana, to Trzeba, to Sława.

Dawny panteon zda się trwać w uśpieniu,
Minął dla niego czas złotej jesieni,
Lecz kto nie wierzy, ulega złudzeniu;
Wiosną wyrośnie kwiat ze zmarzłej ziemi.

Kiedyś nadejdzie nowych czasów powiew,
To co umarłe na nowo się zrodzi,
Ze snu długiego zbudzą się Bogowie,
Silni i władczy, potężni i młodzi.

My ich wzywamy z otchłani przeszłości,
Dla nich jest obrzęd i pieśń i ofiara,
Bo nie przeminął dla nich czas wielkości,
Kiedyś powróci znów Słowiańska Wiara.

6.Słowiańska Wiara to Plon z Płodnej Ziemi, to Cykl, to Obrzęd.

Kiedy znów czasu dopełni się miara,
Ten co siał zbierze ciężkiej pracy plony,
Efekt swych trudów, wysiłków i starań,
Potem i trudem jego rąk karmiony.

Później nadejdzie czas odpoczywania,
Dla Matki Ziemi i dla wszystkich ludzi,
Obrzęd jest znakiem od czasów zarania,
Że coś umiera lub ze snu się budzi.

Cykl się dopełnia w przyrodzie od wieków
W trafnym porządku wszechwładnej natury,
W ziemi, w roślinach, zwierzętach, w człowieku,
W wodnej otchłani i wnetrznosciach góry.

7. Słowiańska Wiara to Ostatnie Tchnienie Przodków, to Pierwsze Potomstwa Słowa.

Ci, co odeszli w mgliste dale
Naszej przeszłości i pamięci,
Będą bytować w wiecznej chwale
W pieśń i legendę swą zaklęci.

Ci zaś co się narodzić mają,
Nie będą tylko pustą kartą,
W nich dawnej sławy dni przetrwają,
Utworzą rysę niezatartą.

Bo choć się wszystko wciąż przemienia
I choć są kruche ludzkie kości,
Nic tak naprawdę się nie zmienia,
A przyszłość czerpie wciąż z przeszłości.

8. Słowiańska wiara to Dąb i Lipa splecione razem, to Rodzina, to Związek.

Stojąc samotnie pośród wirów życia
Czujemy gorzki posmak bezsilności,
Do śmierci samej, od chwili powicia
Potrzebujemy wciąż ludzkiej bliskości.

Nasi najbliżsi – oś naszego świata
Choć czasem szarpią nas gniew i niezgody,
Moc niesie ich bliskość, a ból ich utrata,
To krew zawsze gęstsza od wody.

Trwamy więc przy sobie, spojeni jednością
Z naszym związkiem, plemieniem, opolem, rodziną
Dzięki nim stąd możemy odchodzić z pewnością,
Że dzieła rąk naszych i pamięć nie zginą.

.

Dla mnie Słowiańszczyzna to nasza historia, nasze dziedzictwo, nasza tożsamość, nasz Duch Słowiański.
To wiara Naszych Przodków w Naszych Bogów i cześć oddawana Matce Ziemi.
To niezłomne trwanie przy naszym dziedzictwie duchowym i kulturowym, nieskażonym naleciałościami obcych ideologii – ani mściwego i fanatycznego jahwizmu, ani chciwością i materializmem współczesnego globalnego żydo-kapitalizmu.
To Duch wspólnoty.
To troska o wspólne dobro.
To wolność, równość i solidarność Słowiańskiej Wspólnoty – rodziny, rodu, plemienia, narodu.
To brak biedy obok bogactwa, brak głodu obok przesytu.

To po prostu Wolny Słowiański Duch oparty o Przyrodzoną Wiarę Przyrody.

.

https://opolczykpl.files.wordpress.com/2012/03/c59bwic499ty-dc485b.jpg

.

opolczyk

.

.

precz z jahwizmem

.

Ręce Boga

Reklamy

13 thoughts on “Czym jest Słowiańszczyzna

    • Dobrosława:

      Pięknie to wyraziłaś. Rzeczywiście Słowiaszczyzna jest naszym Domem, mentalnością, przeszłością, codziennym życiem, przyszłością….

      Lubię to

  1. „Dla mnie Słowiańszczyzna to nasza historia, nasze dziedzictwo, nasza tożsamość, nasz Duch Słowiański.
    To wiara Naszych Przodków w Naszych Bogów i cześć oddawana Matce Ziemi.
    To niezłomne trwanie przy naszym dziedzictwie duchowym i kulturowym, nieskażonym naleciałościami obcych ideologii – ani mściwego i fanatycznego jahwizmu, ani chciwością i materializmem współczesnego globalnego żydo-kapitalizmu.
    To Duch wspólnoty.
    To troska o wspólne dobro.
    To wolność, równość i solidarność Słowiańskiej Wspólnoty – rodziny, rodu, plemienia, narodu.
    To brak biedy obok bogactwa, brak głodu obok przesytu.”

    Piękne, zwięzłe i nad wyraz celnie – gratuluję!

    Lubię to

  2. słowiańszczyzna – co to takiego, przepraszam nie wiem o co chodzi

    bies:

    To szukaj, czytaj. Postawa życiowa – podajcie mi na tacy odpowiedź – to wygodnictwo.
    A ja służącym nie jestem.
    opolczyk

    Lubię to

  3. Słowiańszczyzna to taki stan świadomości
    który nie jest ograniczony kreskami na mapie.
    Słowiańszczyzna to coś więcej niż Polskość,Czeskość,Słowackość,Rosyjskość itd
    Słowiańszczyzna sięga dalej niż pieczątki urzedników.

    Lubię to

    • „Przodkowie moi byli polską szlachtą.
      Po nich zostały mi moje instynkty”

      „Dziękuję niebu, że we wszystkich swoich instynktach pozostałem Polakiem”

      „Jestem na to dość Polakiem, by całą muzykę świata oddać za Szopena”

      Nietzsche

      Lubię to

    • Cyryl:

      Pozory mylą. Nietzsche był filozofem, kochał spekulacje filozoficzne; żył oderwany od Natury, nie szukał z nią bezpośredniego kontaktu.
      Owszem, odrzucał on żydo-chrześcijaństwo, był miłośnikiem antycznej Grecji i jej kultury. Proponował nawet powrót do niej.
      Tylko co to mi za kultura, skoro jeden z największych filozofów greckich, Arystoteles powiedział: „słuszną rzeczą jest, by Hellenowie nad barbarzyńcami panowali, jako że barbarzyńca, a niewolnik to z natury jedno i to samo”.
      Dla Greków wszyscy nie-Grecy byli barbarzyńcami. Wszyscy. Słowianie też.

      Filozofia Nietzschego z wiarą Słowian niewiele miała wspólnego. Była kultem greki a nie czcią wobec Matki Natury.

      Lubię to

      • Jedynym ratunkiem dla człowieka wg Nietzschego
        jest powrót do źródeł i poprzez przewartościowanie wartości wtedy może pojawi się nadczłowiek i on zagwarantuje
        że ludzkość nie upadnie
        (Nadczłowiek = człowiek pracujący umysłem)

        Nietzsche dowartościował wiarę ‚pogańską’ pisząc:
        „My nieliczni czy mnodzy, którzy się ważymy znów żyć w świecie odmoralizowanym.
        My POGANIE z wyznania: pierwsi prawdopodobnie jesteśmy, którzy pojmują, czym jest wiara pogańska:
        być zmuszonym do wyobrażenia sobie istot wyższych,
        niż człowiek, lecz poza dobrem i złem; i każde „wyższym być” oceniać zarazem jako „być niemoralnym”.
        Z takim POGAŃSTWEM się utożsamiam”.

        Lubię to

    • warcislaw:

      Znalazłem ją w kosmosie internetu. Bardzo mi się podoba. Ale nie mam zielonego pojęcia, kto jest jej autorem oraz jaki nosi tytuł.

      Lubię to

Możliwość komentowania jest wyłączona.